×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
false

در یکی از شهرک های نروژ، در کونگسوینگر، در روز ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹ به مناسبت روز جهانی رفع خشونت علیه زنان، سمیناری از سوی کمیته هشت مارس کونگسوینگر با حضور دهها نروژی و تعدادی از اعضای حزب کمونیست ایران و انسانهای آزادیخواه برگزار گردید.

سخنرانان اول این سمینار رفیق ایران مروتی عضو حزب کمونیست ایران، در رابطه با موضوع ” خشونت علیه زنان در جنگ و آوارگى” در ابتدای سخنان خود با اشاره به معنا و مفهوم “خشونت” اشاره نمود که خشونت معانی زیادی را در بر می گیرد از جمله “خشونت جسمی، روانی، مادی، جنسی” و متعاقب آنها ازدواج های اجباری که گاها زنان را مجبور به فرار از یک فضای مردسالار خانوادگی درجامعه می کند، به عنوان یکی از آسیب های اجتماعی مورد کنکاشی کوتاه قرار داد. همچنین در ادامه اشاره نمود که خشونت علیه زنان یک بعد جهانی دارد و در همه جوامع و فرهنگ های مختلف به شکل های گوناگون اتفاق می افتد و مختص به یک قوم، فرهنگ یا یک پیشنه ی اجتماعی بخصوصی نیست بلکه یک معضل اجتماعی است که شرایط میلیونها زن را در جهان مورد خطر جدی قرار داده است.

جنگ و آوارگی دو تا از مولفه های مهم است که باز هم زنان از اولین قربانیان آن هستند و این جنگ و گریز زنان را در شرایطی بسیار سخت و مشقت بار قرار میدهد که مورد خشونت های جنسی و خطرناک قرار می گیرند. تجاوز و خشونت های جنسی به عنوان سلاح های جنگی بر سر زنان به عنوان ابزارهای غیر انسانی و تجاوزکارانه همیشه مورد استفاده قرار گرفته است و آمار نشان میدهد که نزدیک به . میلیون نفر از در حال آوارگی و حال فرار از جنگ بوده مورد آزار و اذیت قرار گرفته تا جاییکه بیش از .. درصد از این زنان توسط قاچاقچیان و گروهای تروریستی مورد خشونت جنسی و یا به عنوان برده های جنسی فروخته می شوند. تجاوز جنسی در جنگ جنایتی عریان علیه بشریت و یک نسل کشی است. خشونت بخشی از زندگی میلیونی زنان پناهجویی است که گاها در مقابل عدم پرداخت هزینه شان در راه رسیدن به یک کشور آمن از جمله اروپا در معرض سواستفادهای جنسی توسط قاچاقچیان انسان در میان مرزها قرار میگیرند و در برخی مورد کشته می شوند. آسیب های روحی و روانی بر میلیونها زن در جهان پیامدهای طولانی ناگواری به همرا دارد که موجب می شود تا سالهای سال با آن، زندگی مشقت باری را سپری کنند.

علیرغم اینکه ما در کشوری دمکراتیک مثل کشور نروژ زندگی می کنیم اما خشونت علیه زنان و نابرابری جنسیتی در عرصه های مختلف وجود دارد. هنوز زنان در برابر مردان از دستمزد برابر برخوردار نیستند، اکثر زنان و دختران در خانواده ی پناهندگان تحت کنترل مردان خانواده قرار دارند و اغلب مورد خشونت جنسی و کلامی قرار می گیرند و از یک فضای مردسالارانه رنج می برند. بعد از اتمام بخش اول، نوبت به سوال و اظهار نظر شرکت کنندگان رسید که تعدادی از شرکت کنندگان به دخالت فعالانه خود شمینار را پربارتر نمودند. یکی از شرکت کنندگان که رفیق بهروز ناصری بود در مورد مقوله خشونت به چند نکته ای اشاراتی داشتند. نکات خشونت بعضی از والدین علیه فرزندانشان، خشونت در مدارس و خلاصه خشونت در سطح فردی در مکانهای مختلف. هر چند این نوع خشونتها غیر قابل قبول هستند، اما مسئله اینست که انسان میتواند با این نوع خشونتها که در سطح فردی روی میدهند، اقدامات مختلفی را در دستور قرار داد. میتوان فعالیتهای آگاهگرانه داشت، یا اگر بکارگیری  حشونت فیزیکی و یا روحی حاوی صدمه به فرد باشد به مراکز مختلف از جمله پلیس مراجعه کرد و موضوع را پیگیری کرد و اعمال خشونت را قبول نکرد…. اما اقدام علیه بکارگیری خشونت آنجا مشکل می شود که دولتها آنرا انجام میدهند. برای نمونه در هفته ای که گذشت در ایران به بهانه گران شدن قیمت بنزین خیزش توده ای در بیش از شهر ایران روی داد که با خشونت دولتی روبرو شد و صدها نفر کشته و زخمی شده و هزاران نفر دستگیر و خیلی ها مفقودالثر شدند. خوب وقتی نیروهای مسلح مرتکب خشونت و قهر میشوند، چه کسی باید پاسخگو باشد؟ اینجاست که بایست احزاب سیاسی و نهادهای مدافع حقوق بشر بخش بین المللی خود را فعال تر نموده و از جنبش های حق طلبانه در آن کشور و خواستهای دمکارتیک و برحق آنان دفاع کرده و دولت مذبور را بخاطر اعمال خشونت علیه کل جلسه و سخنرانیها و دخالتهایی که شرکت کنندگان در این سمینار داشتند مورد تشویق حاضرین قرار گرفت.

تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست ایران – نروژ

نوامبر ۲۵

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false