یاد جانباختگان کمونیست، همواره گرامی و فراموش نشدنی است

مظفر فلاحی

یاد جانباختگان کمونیست، همواره گرامی و فراموش نشدنی است، زیرا آنان در راه محو تبعیض و استثمار انسان از انسان تا واپسین نفس جنگیدند و هیجگاه در راه رهایی انسان از بردگی مزدی از تلاش باز نایستادند.

اهدافرهبرانکمونیستومبارزکارگریبرایرهاییطبقهکارگروکلبشریتازنظاماستثماروستمسرمایهداریوایجادجامعهاینوینوشایستهانسانآزاداست.  جامعهای آزاد و برابر، جامعهای فارغ از هر نوع تبعیض نژادی، جنسیتی و قومی، جامعهای که در آن هیچ کودکی کار نکند، بساط اعدام پیچیده شود، جنگ و خون ریزی پایان پذیرد و انسان، انسان را استثمار نکند.

اولماهمهروزجهانیکارگر،یادآوردورانیاست که در آن، کارگران شیکاگو در آمریکا در میدان مبارزه علیه ظلم و ستم، تبعیض و نابرابری، استثمار و کاهش ساعت کار طولانی مبارزه کردند و برای تحقق این خواستهای انسانی جان باختند، کارگران شیکاگو میخواستند ساعت کار کمتری داشته باشند تا بتوانند سازندگیها و نوآوریها و خلاقیتهای انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خود را شکوفا سازند وبه همین خاطر است که سنت های اول ماه مه در نزد ما کارگران و فرزندان ما برای همیشه جاودان و گرامیست. برای ما یاد عزیزان جانباخته تنها بیعت با آرمانهای آنان نیست، بلکه اول ماه مه همزمان روز طرح کیفرخواست طبقاتی و اعلام ستیز علیه نظام انسان ستیز سرمایه است. جمال چراغ ویسى یکی  از رهروان  راه پر افتخار کارگران شیکاگواست که ما کارگران کمونیست و ضد سرمایه داری هر ساله در اول ماه مه یاد این کارگر کمونیست و سخنران اول ماه مه سال ١٣۶٨ سنندج را گرامی میداریم.

به یاد کارگر کمونیست و سخنران اول ماه مه سال ١٣۶٨ سنندج، جمال چراغ ویسى

٣٢سال پیش، بعد از پایان مراسم با شکوه اول ماه مه سال ۶٨، مزدوران و ماموران رژیم هار سرمایه اسلامى به جنبش کارگرى کردستان و بخصوص اتحادیه صنعتگر سنندج یورش آورده و دهها تن از کارگران و رهبران این جنبش را دستگیر کردند.  این هجوم در شرایطى اتفاق افتاد که خمینى تازه جام زهر را نوشیده بود و براى جبران شکست در جنگ ارتجاعى ایران و عراق و براى بقاى عمر ننگین سرمایه در ایران، به فعالین کارگرى که در حال سازماندهى براى پیشبرد اهداف کارگرى بودند یورش آورد.  در این یورش جنایتکارانه اغلب فعالین جنبش کارگرى در سنندج و چندین شهر دیگر کردستان از جمله سقز، مریوان، بوکان و بانه را یا دستگیر کرد و یا مجبورشان کرد که از خانه و محل کار و زندگىشان بگریزند.  دهها تن از این کارگران را سالها به وحشیانهترین شکل شکنجهداد و کارگر کمونیست و سخنران اول ماه مه ۶٨ سنندج رفیق جمال چراغ ویسى را بعد از حدود ٨ ماه شکنجه به جوغه اعدام سپرد.  جمال کارگر آگاه و کمونیست، در زیر شکنجههاى رژیم شجاعانه مقاومت کرد و در طول مدتى که در زندان بود با سر بلندى از اهداف کارگرى و سوسیالیستى سرسختانه دفاع کرد و در راه رسیدن به اهدافش که همانا نابودى سرمایهدارى و برقرارى حکومت کارگرى بود جان باخت.

با وصف اینکه رژیم اسلامی حامی سرمایه، جمال را از طبقه کارگر و زحمتکش کردستان گرفت اما جمال نهالى را با خون خود آبیارى کرد و براى طبقه کارگر کردستان و ایران به یادگار گذاشت.  جنبش کارگری کردستان و ایران و رفقای همزنجیراو با تمام توان از دست آوردهای مبارزاتی جمال و آرمانهای او در سال های بعد نگهدارى کردند.  دفاع از آرمانهای انقلابی و انسانی جمال و دیگر رفقای جان باخته  تنها در گرو اتحاد و همبستگى کارگرىمان است.

همزنجیران کارگر و رفقای گرامی

در شرایط و اوضاع کنونى تنها با حفظ اتحاد و همبستگىطبقاتی  خویش و تحکیم و گسترش این امر مهم است که می توانیم قدمهای محکم واستوار در نبرد طبقاتی علیه صاحبان سرمایه و دولت هار اسلامی برداریم. بیائیم همه جا دست در دست هم نهیم، مبارزاتمان را که به شدت پراکنده است  یک کاسه کنیم. شوراهای مستقل کارگری را همه جا تشکیل دهیم. شوراهای کارگری خویش را به سنگر ستیز علیه کلیت نظام سرمایه تبدیل کنیم. جنبش شورایی ضد سرمایه داری را سازماندهی کنیم. بساط فرقه گرایی فرقه های رفرمیسم چپ را برچینیم. اجازه ندهیم صفوفمان را شقه کنند، به نیروی مستقل طبقاتی خودمان اتکا کنیم. تنها با هشیاری، همدلی، اتحاد و همبستگی صفوف میلیونی خودمان است که خواهیم توانست به مصاف نظام انسان ستیز سرمایه برویم و پایه های یک جامعه انسانی را برای خود، فرزندانمان و کل جامعه بنا نهیم.   

گرامی باید یاد کارگر کمونیست جمال چراغ ویسی

زنده باد هبستگى طبقاتى کارگران

مظفر فلاحی کارگر بخش تاسیسات سوئد  اپریل ٢٠٢١

چند توضیح کوتاه در رابطه با یک تاریخ معین  مراسمهاى اول ماه مه سنندج از این قرار بود؛

١سال ١٣۶۵ مراسم اول ماه مه در کارخانه پوشاک که کارگران این کارخانه را اکثراً زنان کارگر تشکیل مى دادند.

٢مراسم اول ماه مه سال ١٣۶۶ در پاساژ عزتى و در دفتر اتحادیه صنعتگر سنندج برگزار شد و ما در ان مراسم علاوه بر سخنرانى و تئاتر یک قطع نامه ١٨ ماده اى را که رئوس اولیه آن محکومیت قانون کار حکومتى بود و خواهان یک قانون کار که شایسته ى همه کارگران در ایران باشد، شده بود.

٣مراسم سال ١٣۶٧ در مدرسه دبیرستان رنج آورى سنندج واقع در خیابان وکیل برگزار شد.  در آنجا هم سخنرانى و هم تئاتر داشتیم و همچنین در پایان مراسم، یک قطع نامه ٢٢ ماده اى را قرائت و در بین حاضران شرکت کننده توزیع کردیم.  البته لازم به یادآورى است بنا به خاطر جنگ ارتجاعى حکومتهای ایران و عراق و در رأس آن حملات فاشیستى حکومت بعث عراق به حلبچه و فاجعه از دست دادن شمار زیادی از کمونیستهای متشکل در گردان شوان، مراسم براى ما خیلى غمناک و دردآور بود.

۴آخرین مراسم سال ١٣۶٨ درسالن ورزشى تختى سنندج برگزار شد.  یکى از سخنرانان آن مراسم، رفیق جانباخته جمال چراغ ویسى بود.  متأسفانه مدتى بعد از پایان مراسم، جمهوری اسلامی حامى سرمایه، با یک طرحى از قبل ریخته شده وهمچنین با کمک مزدورانی که به خدمت خود درآورده بود یوررش وسیعى را علیه رهبران اتحادیه، کمیته برگزارکننده اول ماه مه ها وهمچنین سایر فعالین کارگرى آغاز کرد که این یورش منجر به دستگیرى اکثریت فعالین وکادرهاى جنبش کارگرى گردید.  در پایان به این هم اشاره کنم که در مراسم سال ١٣۶٨ یک قطع نامه ٢۴ ماده اى را قرائت کردیم.

۵- متن سخنرانی های  اول ماه مه های سنندج  هر ساله  توسط شورایی برگزارکننده مراسمها تهیه و تنظیم  میشد و بعدا یک نفر برای سخنرانی اول ماه مه روز جهانی کارگران  انتخاب و ان متن از پیش تنظیم شده را در مراسم برای کارگران ارائه میداد آخرین متن هم توسط کارگر کمونیست رفیق جانباخته جمال چراغ ویسی در سالن ورزشی تختی سنندج خوانده شد، یادش گرامی باد.

امیدوارم که فعالین کارگری که خود دست اندر کار سازماندهى آن مبارزات بوده اند این امکان را داشته باشند تا بتواند آنچه را اتفاق افتاده است برای طبقه کارگر و نسل جوان کارگران ارائه وبازنویسى نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *